تبلیغات
دسفیل خومون - شعر دزفولی { پخش و پلا ا همه جا}
آرشیو مطالب
موضوعات سایت
لینك دوستان
صفحات جانبی
برچسب
نویسندگان
<


دزفول >
تصاویر زیباسازی نایت اسکین
تصاویر زیباسازی نایت اسکین
تصاویر زیباسازی نایت اسکین
درباره وبلاگ

دسفیل خومون...جک و عکس و مکان های دیدنی و زبان و تاریخ و فرهنگ دزفولی رو با ما تجربه کنید.@@@سلام...خوش اومهِ.خیر اومهِ.جاتهَ وندُم دیر اومهِ..

کد آهنگ



اسلایدر

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب ارسال شده: عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
پیوندهای روزانه
نظر سنجی
وبلاگم چطوره؟...






امكانات
پشتیبانی
شعر دزفولی { پخش و پلا ا همه جا}
چای (چویی)

وا نِویسُم شعری پی هَر ذوقیَه

تا هَنی اینترنتِ مو بوقیَه

کُلمِجور کوردُم کو مطلب فوریَه؟

جای چویی (چای) مینِ شعرام خولیَه

کُلِّ نعمتها خدامون عالی یِن

رنگ به رنگ و خوشکل و عنابی یِن

تا اُمونَ هی اَ هَمَّه شاکِریم

اَر نکوردیم شُکراُمون کُل کافریم

می هِنون چویی اَما یَ چی دِگَس

مثلِ یوزارسیف مَری بَچی دِگَس

مثلِ نوشدارو هَمَ کاری ب کُنَ

هر کسی لو وَند وَرِش حالی ب کُنَ

لِف مِقی چویی دوایی تو مَجور

اَر خَوری کپسول شفایی تو مَجور

خاسگُوری رفتی بید دختر چه دات؟

مینِ او سینی دَسِش چِب وَند نهات؟

زشتَ شَربت آرِن و شیر و شراب

اَر که آرِن مجلسَ کورنَ خَراب

وختی یَ روزِ تموم کارِ کُنی

میز نشینی یا که چی بارِ کُنی

استیکانی چویی پَروارتِ کُنَ

اَر بدهکُوری ، طلبکارتِ کُنَ

او مِقِ اَوَّل که لووَب سوزِنَ

قندو چَربیتَ لِفِ چِب روفِنَ

غصَّه اسقالِ کسی هیچ وَخ مَبا

هی به شودی، ماتَمَ هیچ وَخ مَبا

می عزا هَم چویی لِکتَ نَمهِلَ

لِف رفیقی می غَما هم هَمدِلَ

او معلِّم کِب زَنَ داد سَر کلاس

30محصِّل مُستَفیضِن اَ صِداش

پی دو گیلاس چویی مَندیشَب وَنَ

اَر نداش بابا وَرِش قیشَب کَنَ

اَلغَرَض بی شوخی و هو وُ قیَه

اَشرفِ نوشیدنی ها چوییَه

وِرسَکادغوریتَ وَن چویی بیار

وَن کنارش نون پنیر سبزی خیار

دَسَ جعمی حوریون نِسِّن بهشت

هی گووِن مَهدی عجَب شعری نِوِشت

عَسَّل و جام و بَساطشونَب هِلِن

تا قیامت منتظِرچوییب مَنِن

شعر از : مهدی شکری باغبان


لُختیون

 

اَ سیه پوشون مو اومم می قله

   لختیون دُرمه گِرفنه وَل وَله    

چه که بیدَه پِنتمِن دُروایُیم

 دست کوردن اَ جیبِ مو دِروُردِنش       

هَفت هَشت دَتا گِرد بیسنه تا بوردنِش        

سیل کوردُم وَرشون دیدُم چَقو کَشِن

هَم قَوینِن هَم بُلندن هَم لَشن 

پِی تِرات رَفتم دَره حَجمه ونَو       

اَ تَرس قُوتی پُوتی بیسُمَه می زَنون     

ای رَفیقون چی عَجیبه دیدُمه

اَ سُبیلا نحسِشون لَرزیدُمه



جنگُ دعوا درِ حوش

 

یادُم اُومَ،اَ صَقیلی کِ بِ کوردیم دَرِ حوش                  چِرقو وُ لُختُ پَتی ،لِنگَ بِ کوش

سَر فِنگی یا چَقرُ بوزی وُ، دَ بی سی چَل            یا شِرَقِ شَپِلاق، یا لغَت وُ پا مینِ گِل

گَپُمون    مَردِسَ    رو    بیدو    قَوی                  هَم نَتَرس بیدوُ کُتک زَن هم شَری  

مَعرِکَ    گرم    کنِ   دَعوا      مَحمَد                    سِنگ  بییا  روُ  کُمَکی  بید  اَحمد

خارِ  گَپشون ،  که  مُنُم  حامییشون                یا بِ زَندُم ، یا بِ خوردُم کُتَک اَ بانیشون

اِشکِنیدَ   ،   ریتِنیدَ  ،   سَرُ  دَس                   یَ تَ هَم ، پی حَپِلون ، دَسمَ  بِ  گَس

بینَوا    ،   مارِ   یتیمونِ    شُلُق                      واس   هَمی  روزا  کُنَ  تیا شَ   بُق 

تا    شَری    تازَ نَبینَ  ،  اَزِشون                      یا  که  هَمسایَ ،   غَمینَ    اَزِشون

هَمَ  نادون  و کُچُک  ،  بوزیگوش                   مَسّ ِ  بوزی   وُ کُتَک   رَفتَ  اَهوش    

........................

شاعر : فریده عالمشاه

منبع: http://yasin80.persianblog.ir/post/36/

 


گٌذر کٌوردم اَمی بازار کُونَه

دو سه تا  تاسکَباب خِرُم سی خُونَه

 

لُرون دُورمَه گِرفتِن سی سؤالِه

مَخاسِن تا خِرن یه جُفتِ کالِی

 

فِرِستیدُمشُون وَرِ راس کو نوری(نزدیک درخت کنار)

بُدُو وِرسِن رُون پیشِ اُو گُوری

 

مُو تا اُومَم رُوم مِینِ خیابون

بینُم کُلشُون میان کالا بِه پاشُون

 

تاکسی گِرفتِن و سوار بیسِن

اَما گِیوانَ کَندِن تا نِشسِن

 

مُو هِی زَم داد کِه گِیواتوُنَ پُوشِه

کُجا فَریاد رَسَ بِه مِینِ گُوشِ

 

خِریدنَ کالانَ  سِّی می خیابون

نََدونم  پَ  سی چِه رفتِن  بیابُون

شاعر: صنیعا

کالا: نوعی کفش - همان چکمه پلاستیکی معمولی است که فقط تا ناحیه مچ پا را می گیرد  معمولا عشایر از این نوع کفش استفاده میکنند شاعر در این شعر کالا و گیوه را یکی فرض کرده است.








چه خوش گفت دِزسبیلی ِ پیرمرد سخن اَ گذشته به صد آه و درد

عجب مِنِِه دزسبیل صفا بید زیاد هوا و غذا خوب،دلامون چه شاد
خروسونِِ گفتِن سحر گَه اذون همه بیارِ بیسم اَ زیرو اَ بوُن
سحر فرنیوُ بَحتییِه نوُنِ گرم تَنا سالمُ خوش،مِجازامون نرم
نهارمون خیار و کُتی نون پیاز بجز وَر خداوند نداشتِم نیاز

کَمی اُو پیُوزی کَمی شیر گُو هَه شُوم بید سحر کُلِ رفتم دِرو
هَمه زندگیموُن قناعت گری نبید مِنه مردم شرارت گری
خُوَشا تَلمِ خرما،خُوشا نون خیار فقیرُ غنی هیچ نَبیدن دیار
مُعادش بِخَوردِم پنیر زَردَلی غذا کِی بِخَوردِم سَرِ صندلی
اَ سوسیس و کالباس کِی بید خبر اَ پیتزا و چیپس و پفک نوم مَبَر
دِگَه کی بخَوُر شوم شوُ اُو عَدَس دِگَه کی بوَنَ احترامِهِ به کَس
دِگَه نِه دِلا مِهرَبُون لِف قدیم حتی احترامِ گَپُون لِف قدیم
بیایِه عزیزون هَمه یَه نفس بِه غیرَ خدا ری نَه آرِم به کس
تَرَحم کُنِم کُلُمون وَر هَم دِگَر نَه اَ ری ریایی اَ مِنِه جگر
اگر رَحم نَمایِم خُمون وَر خُمون خدا غرقِ رحمت کُنَه کُلِمون

خدایا تو ایرانَ آباد کُن دِلِ رهبَر و مِلَتَ شاد کن




برچسب ها:شعردزفولی، { پخش و پلا ا همه جا}، شعردسفیلی، جنگ و دعوا در حوش،


ارسال توسط یونس | تاریخ : پنجشنبه 22 آبان 1393 | نظرات ()
دسفیل خومون ( دزفول )
عناوین آخرین مطالب ارسالی
از صفحات دیگر دسفیل خومون دیدن کنید
صفحات دیگر

کد اخبار