تبلیغات
دسفیل خومون - کلوچه اصیل دزفول(کلیچه‌ خومون)
آرشیو مطالب
موضوعات سایت
لینك دوستان
صفحات جانبی
برچسب
نویسندگان
<


دزفول >
تصاویر زیباسازی نایت اسکین
تصاویر زیباسازی نایت اسکین
تصاویر زیباسازی نایت اسکین
درباره وبلاگ

دسفیل خومون...جک و عکس و مکان های دیدنی و زبان و تاریخ و فرهنگ دزفولی رو با ما تجربه کنید.@@@سلام...خوش اومهِ.خیر اومهِ.جاتهَ وندُم دیر اومهِ..

کد آهنگ



اسلایدر

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب ارسال شده: عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
پیوندهای روزانه
نظر سنجی
وبلاگم چطوره؟...






امكانات
پشتیبانی
کلوچه اصیل دزفول(کلیچه‌ خومون)

کلوچه اصیل دزفول (کلیچه‌ خومون)

 

م ی تنیر

طرز تهیه در ادامه مطلب...

چند وقت پیش که هوس کلوچه کرده بودیم ترجیح دادیم به جای خرید از بیرون، خودمان درست کنیم. تنور گازی داریم. هرچند عطر و بوی تنیرهای گلی و ذغالی قدیم را به نان و کلوچه نمی دهد ولی از هیچی بهتر است. دور هم نشستیم تا یکی ورز بدهد و یکی چونه بگیرد و یکی ورنه بکشد و یکی سک سک بزند:

 

بنده حقیر در حال ورز دادن خمیر!

 



 

مادرم در حال ورنه زدن

 

برادرم در حال «سک سک» نمودن!

 

 

خواهرم در حال کنگره زدن

 

کلوچه های آماده ورود به تنیر (البته اون تنیر، نه این تنیر!)

 

کلوچه دزفولی

* * *

کلوچه اصیل دزفول با روغن جامد حیوانی تهیه می شد و یکی دو روز بیشتر نرم نمی ماند. از روز سوم ما بچه ها باید حتما با چایی می خوردیمش، چون خشک و سفت می شد.

اما کلوچه هایی که جدیدا در مغازه های سطح شهر پخت می کنند دو خصوصیت جالب دارد. اول اینکه برعکس سایر نان ها و شیرینی ها که خیلی زود خشک می شوند، بعد از پخت برای مدت طولانی نرم می ماند. این شاید به خاطر استفاده از روغن مایع است. دوم اینکه این کلوچه کپک نمی زند! این را خودم امتحان کرده ام. شده بود که سه ماه کلوچه ها را گوشه اتاق نگه داشته بودم ولی نه خشک شده بود و نه کپک زده بود. نمی دانم به خاطر نمکش است یا زیره اش.

(عکسش رو به زودی اینجا میزارم)

* * *

انصافا سوغات آبرومندی است این کلوچه شهر ما. آن روزها که تهران کار می کردم یکی دو بار برای بچه های همکار، کلوچه تحفه بردم. تحفه بردن همانا و در آمدن کار من همانا!

از چپ و راست، سفارش های دو کیلویی و سه کیلویی بچه ها رسید که باید در سفر بعدی برای شان می بردم! آنقدر که مجبور شدم به مغازه دار محترم دزفولی سفارش ابعاد خاصی از کلوچه را بدهم که تاب مسیر 700 کیلومتری دزفول تا تهران را داشته باشد. چون حجم مجموع سفارشات شده بود معادل چهارتای کیس یک رایانه پی سی!

* * *

فلسفه وجودی این ویلاگ ایجاب می کند که درباره الگوی درست تغذیه صحبت کنم. اینکه گز اصفهان و سوهان قم با همه شهرت شان هرگز از نظر ارزش غذایی به پای کلوچه دزفولی نمی رسند. اینکه این نان خرمایی (اسمی که بچه های قم روی کلوچه های من گذاشته بودند!) یادآور قوت غالب معصومین(ع) است. اینکه صبح ها به جای بیسکویت هایی که مزاج بچه های مان را دچار لینت می کنند باید غذای سالمی مثل کلوچه خرمایی را مصرف کرد. باید اینها را گفت اما ...

(و پیشایش خوشحالم که کلوچه فروش نزدیک میدان مثلث فرصت سرخاراندن ندارد. اما ...)

اما واجب تر دیدم تا اشاراتی از زاویه دیگر داشته باشم. خصوصا که اسم گز و سوهان هم به میان آمد.

باور کنیم که کارآفرینی در دزفول، ید بیضا و شق القمر نمی خواهد. لازمه کارآفرینی هزینه های سرسام آور برای برج فلان و کارخانه بهمان نیست. ما به تغییر نگرش نیازمندیم. فهم اینکه آنچه که با کمترین هزینه ممکن، بیشترین اشتغال پایدار و مفید و بی پسماند را برای شهر به ارمغان می آورد همانا «شناخت مزیت های نسبی» شهرستان است. یا بهتر است بگویم «اعتقاد به مزیت های نسبی». دیده ام که می گویم. منفی باف ها بروند وسعت اشتغال زایی سوهان قم را ببینند.

کاش بتوانیم به اندازه سوهان قم برای کلوچه شهرمان برند تبلیغاتی بسازیم.




برچسب ها:کلوچه دزفول،


ارسال توسط یونس | تاریخ : چهارشنبه 16 مهر 1393 | نظرات ()
دسفیل خومون ( دزفول )
عناوین آخرین مطالب ارسالی
از صفحات دیگر دسفیل خومون دیدن کنید
صفحات دیگر

کد اخبار